15) ATATÜRK’ÜN ANLATIMI İLE “TÜRKLÜK BİLİNCİ”

Yayin Tarihi 25 Aralık, 2007 
Kategori ATATÜRK

 ATATÜRK’ÜN ANLATIMI İLE

TÜRKLÜK BİLİNCİ

image0014.jpg

————————————————————————————-


14 Eylül 1931 günü Dolmabahçe Sarayı balkonunda bir sohbet sırasında anlatmıştır:

Bizim kuşağın gençlik yıllarına Osmanlılık telkin ve etkileri hâkimdi. İmparatorluk halkını meydana getiren Türk’ten başka uluslara, bu arada yanlış bir din anlayışıyla Arap’lara, sarayın, ordu ve devlet ileri gelenleri arasında bulunan ırkdaşlarının etkisiyle özel bir değer veriliyor, onlardan söz edilirken “kavm-i necib” deyimi ile sıfatlandırılarak bu duygunun belirtilmesine çalışılıyor, memleketin sahibi ve devletin kurucusu olan biz Türk’ler, ikinci plânda gelen önemsiz halk yığınları sayılıyordu.

Şair Mehmet Emin Yurdakul’un, ilk defa Manastır Askerî İdadisi’nde öğrenci iken okuduğum “Ben bir Türk’üm, dinim, cinsim uludur” mısraıyla başlayan şiirinde, bana ulusal benliğimin gururunu tattıran ilk anlatımı bulmuştum. Fakat ben asıl bunu, orduya katıldığım ilk günlerde, bir Anadolu çocuğunun gözyaşlarında gördüm ve kuvvetle duydum. Ondan sonra Türklük, benim en derin güven kaynağım, en engin övünç dayanağım oldu. Kendimi hiçbir zaman Osmanlılığın telkin ettiği başka ulusları öven ve Türklüğü aşağı gören eksiklik duygusuna kaptırmadım.

Bakınız nasıl oldu? Kurmaylık stajı için verildiğim, süvari alayı, Hayfa’da bulunuyordu. Kışla ile deniz arasında geniş bir talim alanı vardı ve piyade acemi eğitim dönemi yeni başlamıştı. Erleri bölgeden toplanmış Arap gençlerinden, öğretici kadro da deneyimli ve Anadolulu kıta çavuşları olan Türk delikanlılarından kurulu idi. Katıldığım bölüğün alaydan yetişmiş, Makedonya Türklerinden, ileri yaşlı bir yüzbaşısı vardı.

Erlere çavuşlar talim yaptırıyor, biz subaylar arada dolaşarak çalışmaları izliyor ve denetliyorduk. Yüzbaşı, çavuşlarına karşı sert davranıyor, yeni erlere karşı ise fazla sevgi ve ilgi gösterir görünüyordu. Onların herhangi bir şekilde azarlanmasına, hırpalanmasına gönlü razı olmadığını ısrarla söylüyordu. Halbuki talimlerde, Türkçe bilmedikleri için, çavuşların söylediklerini iyi anlayamayan kimi erlerin yanlış hareketlerinin, zaman zaman çavuşların sabırlarını tükettiği, sertçe davranışlarına yol açtığı da oluyordu. Bir gün yüzbaşı, bu yolda hareketten kendini alıkoyamayan bir çavuşunu mimlemiş ve talimden dönüldükten sonra, birlikte oturduğumuz bölük komutanlığı odasına çağırtmıştı.

Takım komutanıyla birlikte gelerek yüzbaşısını saygıyla ve askerce selâmlayan çavuş, yirmi beş yaşlarında dinç ve yakışıklı, ince bıyıklı, elmacık kemikleri fazla kabarık, uyanık bir Türk çocuğu idi.

Yüzbaşı, onu ulusal onurunu ağır şekilde hançerleyen “…Türk!” sözleriyle azarlamaya başlamıştı.

“Sen nasıl olur da kavm-i necib-i Arab’a bağlı, Peygamberimiz Efendimiz’in mübarek soyundan olan bu çocuklara sert davranır, ağır söz söyler, onların kalbini kırarsın. Kendini bil, sen onların ayağına su bile dökmeye lâyık değilsin…” gibi gittikçe anlamsızlaşan, fakat yaşlı yüzbaşının samimî inancından kuvvet alan sözlerle hakaret ediyor, gittikçe asabileşiyordu. Ben dikkatle çavuşun yüz ifadesini izliyordum.

Başlangıçta üstünde bir babaya duyulan saygının içtenliği okunan çizgiler sertleşmeye, içten gelen haklı bir isyanın ateşleri gözlerinde okunmaya başlamıştı. Fakat,  gerçekten emre uymanın simgesi olan her Türk askeri gibi bu da iç duygularını gemlemesini bildi.

Sessizce göz pınarlarından dökülmeye başlayan yaş damlaları, yanaklarında birbirini kovalayarak bıyıkları üstünde toplanıyor ve kendini böylece yatıştırmaya çalışıyordu.

Ben, bir taraftan üzgün ve sinirli, bu sahneyi seyreder ve söylenenleri dinlerken, bir yandan da içimde bir isyan duygusu şahlanıyor ve şöyle düşünüyordum:

“O Er’in bağlı olduğu ulus, bir çok bakımdan soyu temiz olabilirdi. Fakat çavuşun, yüzbaşının ve benim bağlı olduğumuz ulusun da tarihleri şerefle dolduran büyük ve soylu bir ulus olduğu da bir an şüphe götürmez bir gerçekti. Türklük hakkındaki o günkü görüş ise, doğrudan doğruya Türk aydınlarının kendi kendini bilmemesinden ve başka uluslarda şu veya bu sebeple üstünlük varsayarak, kendini onlardan aşağı görüp nefsine olan güveni yitirmesindendir. Artık bu yanlış görüşe son vermek, Türklüğümüzü bütün soyluluğu ile tanımak ve tanıtmak gerekmektedir” dedim ve o andan beri inandığım bu gerçeğe bütün Türklerin inanmasını, bununla övünüp kendine güvenmesini ülkü bildim.

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…

KAYNAK :
Türk Dili Dergisi, Sayı: 146, Kasım 1963

Yorumlar

“15) ATATÜRK’ÜN ANLATIMI İLE “TÜRKLÜK BİLİNCİ”” yazisina 12 Yorum yapilmis

  1. TARIK KONAL yorum tarihi 26 Aralık, 2007 01:24

    SONSUZ SELAM VE SAYGILAR O BÜYÜK ÖNDERE…
    ULUSUMUZ, EMPERYALİZM TARAFINDAN DÜNYA HARİTASINDAN SİLİNMEK ÜZEREYDİ… EMPERYALİZME BOYUN EĞMEDİ VE BİZE YENİDEN, BİR SAYGIN ULUS OLDUĞUMUZU ANIMSATTI…
    O’NU VE YAPTIĞI TÜRK DEVRİMLERİNDE ONA YARDIMCI OLAN TÜM ARKADAŞLARINI İÇTEN SAYGILAR…
    TEŞEKKÜR EDERİM…
    TARIK KONAL

  2. hilmi bilir yorum tarihi 13 Ocak, 2008 15:13

    işte ATAM budur işte TÜRK budur..

  3. Şükrü Yüksel yorum tarihi 16 Şubat, 2008 19:56

    Bu duyguyu ancak damarlarında akan kanı hisseden ve onun ne olduğunu anlayabilenler yaşayabilir.Gerisi O’nun söylediği gibi teferruattır.

  4. Ramazan Durmuş yorum tarihi 18 Şubat, 2008 00:08

    YARADILIŞIMDAKİ EN BÜYÜK ÖZELLİK, TÜRK OLARAK DÜNYAYA GELMEKTİR DİYEN O YÜCE İNSANA TÜRK’ÜN ATASINA RAHMET VE MİNETLE…

  5. Aykurt Sancaktar yorum tarihi 7 Ağustos, 2008 17:39

    NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…

  6. ELİF GAMZE GÜLÜNCE yorum tarihi 1 Kasım, 2008 20:51

    NE MTL TÜRKÜM DİYEBİLENE..

  7. selim ceylan yorum tarihi 4 Aralık, 2008 10:34

    arkadaşlar ya ben bulamıyom yada bi gariplik var ben ırkçılığa karşıyım ama tamam ırkına sahip çıkmayan bir soysuzda değilim bu benim hamurumda var sizden istediğim atamızın soy ağacımı denilir türklüğe dayanan soyumu denilir ne biliyim gerçeğe dayalı bilgilermi olur bir sitemi olur bir kaynak varmı yardımcı olurmusunuz
    yoksa türklük bir anda oluşan bir his değildir heralde?

  8. volkan çavuş yorum tarihi 1 Mart, 2009 03:17

    böyle ulu bir insanın TÜRK olması tesadüf değildirrrr………..

  9. ERDAL OKUR yorum tarihi 2 Nisan, 2009 10:17

    ahhhhhhhhh BÜYÜK ULU ATATÜRK.üm nerdesin sana okadar muhtacız ki…….. ne mutlu TÜRKÜM DİYENE

  10. AYDIN yorum tarihi 19 Mayıs, 2009 01:27

    MUHTAÇ OLDUĞUN KUDRET DAMARLARINDAKİ ASİL KANDA MEVCUTTUR. M.KEMAL ATATÜRK

  11. özgür özkılıç yorum tarihi 7 Temmuz, 2010 00:44

    Değerli hocam böylesine önemli bir yazıyı bizlerle paylaştığınız için sonsuz teşekkürlerimi sunarım bu Millet tarihte Türk’tü ebediyende Türk kalacak

  12. Mevlüt Uluğtekin Yılmaz yorum tarihi 7 Temmuz, 2010 12:44

    Sayın Karahan,
    Bu yazı için sizi sevgiyle saygıyla kucaklıyorum.

Yorum yap