99) “MUSTAFA” FİLMİ HAKKINDA BAZI TESPİTLER

Yayin Tarihi 28 Kasım, 2008 
Kategori ATATÜRK

 “MUSTAFA” FİLMİ HAKKINDA BAZI TESPİTLER

Tarih yazmak tarih yapmak kadar mühimdir”. Günümüzün en önemli kitle iletişim aracı olan televizyonlarla en üst düzeyde reklamı yapılan bir sinema filmi, halkın bu konulara uzak kesiminin gözünde tarih yazmak işlevini görmektedir. Bu etkinliği dolayısıyla belgesel olduğu iddiasındaki çalışmaların gerçeklere sadık kalması gereklidir. Bunun için de Atatürk Araştırma Merkezleri, İnkılâp Tarihi Enstitüleri gibi arşiv ve bilgi bakımından zengin müesseselerin uzmanlığından yararlanmak gerekir. Söz konusu çalışmada bu temel eksik çok net biçimde ortadadır.

Film yapmak, belgesel hazırlamak bir sanattır. Ancak tarih konusunda film yapmak için önce ele aldığımız dönemi, olayları, fikirleri ve insanlarıyla iyi anlamamız gerekir. Tarihi bir belgeyi veya belgedeki bir ifadeyi konu bütünlüğü ve derinliğine dikkat etmeksizin nakledersek gerçeği istemeden de olsa çarpıtmış oluruz. 57 yıllık ömrüne, 4 savaş, bir devlet kurma ve asırlardır devam eden anlayışları değiştiren İnkılâplar sığdırmış bir asker, devlet, millet ve siyaset adamının sadece bir yönünü doğru anlatmak mümkün değildir. Zira her yönü bir diğerini tamamlayarak bütünü oluşturan özellikleri ve bunların neticesi olan davranışların bir kısmını vermeyi hedeflemek, eksik bilgi vermeyi, yanlış anlatmayı ve neticesinde yanlış anlaşılmayı peşinen kabul etmek demektir. Konu büyük Türk milletinin dâhi evladı olunca bu durum kabul edilebilir bir şey olmaktan çıkar.
Akademik bir müessesenin idarecileri konumundaki akademisyenler olarak bu son derece hayati konuda şimdiye kadar yeterli ve gerekli çalışmaların ortaya konmamış olması eksikliğini kabul etmek durumundayız. Ancak tarihçi olmayan birinin kendi penceresinden gördüğü Atatürk’ün film yapılmış kompozisyonuna itiraz etmek yerine ondan çok daha iyisini yaparak cevap vermenin bizlerin konumuna daha uygun düştüğü kanaatindeyiz. Atatürk Araştırma Merkezi olarak bu konudaki eksiği gidermek için üzerimize düşen görevin bilincindeyiz. Bu görevi yerine getirmeye yönelik hazırlıklarımızın devam etmekte olduğunu kamuoyunun bilgisine sunarız.

Bununla birlikte Mustafa Filminde iddia edildiği üzere İnsan Atatürk’ün gerek ele alınışındaki yöntem bakımından, gerekse bilgi bakımından eleştirilecek yönlerine bazı örnekler verilebilir.

İnsan Atatürk anlatıldı iddiası 57 yıllık ömründe 4 savaşta ordular yönetmiş, Yeni bir devlet kurup asırların yerleştirdiği alışkanlıkları değiştirmiş bir devlet adamının hayatının her yönü birbiri içine geçmiştir. Sadece bir yönünü alarak anlatmak mümkün değildir. Aynı anlayışla tamamen ters istikamette birçok filmler yapılabilecek kadar örneklerin mevcut olduğu unutulmamalıdır. Filmde yer alan pek çok ifadenin arka planı ve sonrası verilmediği için yanıltıcı değerlendirmelere yol açıldığı açıktır. Film süresinin kısalığı mazeret gösterilmekle birlikte aynı konuda tam tersine yorumlar yapılacak örneklerin verilmemesi tercihin yönüne işaret etmektedir.

Atatürk gökten yere indirildi iddiası: Atatürk, milletine miras bıraktığı ilmin ışığında objektif bir şekilde ülkemiz üniversitelerinin tarih bölümlerinde gençlere anlatılmaktadır. Yakın tarih konuları işlenirken tarih yapanların unvanı, görevi ve işlevi ne olursa olsun önce insan olduğu ilk ders olarak verilmekte, elde edilen bilginin eleştirel değerlendirmeden sonra kabul edilmesi bir esas olarak anlatılmaktadır. Diğer taraftan Türk kültüründe İslam öncesinde ve sonrasında ruhların ölmediği ancak “uçmağa vardığına” inanılır. Milletine ve memleketine büyük hizmetler etmiş birinin ruhu kötü ruhlar gibi yerin altına uçmayacağına göre gökte farz edilmesi son derece tabii görülmelidir. Bununla birlikte Atatürk’ün yeri seviyesi son derece yüksek olan Türk milletinin kalbindedir.

Hilafetin Kaldırılması, Medreselerin Kapatılması gibi köklü düzenlemelerin çocukluğunda yediği bir tokadın intikamını almak şeklinde sembolize edilmeye çalışılması Osmanlı son dönem fikir hayatındaki tartışmalardan ve Atatürk’ün o ortamda yetişmiş olmasından habersiz olunduğunu düşündürmüştür. Eğer o tokadı yemeseydi bu düzenlemeyi yapmayacak mıydı? Türk İnkılâbının son derece önemli bir hamlesinin böylesi zayıf bir temel ile sembolize edilmesi en azından yapılan işin değerini ortadan kaldırmaya yönelik bir denemedir.

Kürtlere özerklik verileceği iddiası; Filmde Milli Mücadele sürecinin milli devlete gidişi göz ardı edilerek kaynağı net olmayan iddialar dile getirilmekte, Atatürk’ün İzmit Basın Toplantısı sırasında “Anayasada bu konuda hüküm olduğunu” söylediği aktarılmaktadır. 1921 anayasasında idari birimler(vilayet ve nahiyeler) için ılımlı idarî adem-i merkeziyet olarak tanımlanabilecek bir durum öngörülmüştür. Bu düzenleme ülkenin geneline yönelik olup herhangi bir ile veya bölgeye özgü değildir. Ancak devletin jeopolitik konumu ve bölge üzerindeki dış tehditler dolayısıyla 1924 anayasasında daha merkeziyetçi bir idarî yapı kabul edilmiştir. Diğer taraftan günümüz siyasî tartışmalarına girilmesi ideolojik değilse izlenmeyi artırma gayreti olarak değerlendirilebilir.

İslam Dini hakkındaki ifadeler:  Medeni Bilgiler kitabında Afet İnan’ın metne dâhil etmediği ifadeler öne çıkarılarak Atatürk İslam karşıtı gibi gösterilmiştir. Atatürk’ün milli mücadele sürecinde İslam dinine dair sözleri ve cumhuriyet döneminde dinin daha iyi anlaşılmasına yönelik icraatları –Kuran-ı Kerim tefsiri, Sahih-i Buhari tercümesi gibi-  dikkate alındığında Afet İnan’ın bu notları neden kitaba almadığı da anlaşılır. Bu durum Tarih kurumunun sansürü olmaktan çok Atatürk’ün son anına kadar yanında olan birinin tercihi olarak bu gün bu konuda konuşacakların da dikkate alması gereken bir husustur.

Çete reisi olmak istemesi; Atatürk’ün, dönemin dış politikasında dünya çapında başarılı kabul edilen Balkan Antantı, Montrö Boğazlar Sözleşmesi Sadabad Paktı ve Hatay’ın Türkiye’ye katılım sürecinin barış ortamında gerçekleştirilmesi gibi icraatlarına değinilmeksizin Hatay meselesinde işin nereye kadar gidebileceğini ima eden bir cümlesiyle maceraperest, çeteci görüntüsüne sokulması insafsızlıktır. Atatürk, Türkiye’nin devlet olarak Fransa ile savaş durumuna gelmesi ihtimaline karşı gayri resmi çete olgusuna dahi başvurulabileceğini dile getirmiştir.

Atatürk’ün Sofrası ve içki meselesi: Bilinçli bir biçimde abartılmıştır. Evet, Atatürk içkiyi sevmektedir ve sofrasında içki içilmiştir. Ancak sofradaki konukların özenle seçilerek kültürel ve sosyal meselelerin tartışıldığı bir akademik ortama dönüştürüldüğü  de bilinmektedir. Atatürk’ün sofrasında yer alan pek çok kişinin anılarında yer verdiği bu gerçeğin yok sayılmasını anlamak mümkün değildir. Atatürk’ün Türk tarihinde dönüm noktası oluşturan inkılâplarına imkân tanıyan aydın ve entelektüel yanına hiç değinilmeden içki, sigara, kadın düşkünü, korkak olduğu işlenmesi filmi hazırlayanların tercihini ortaya koymaktadır.

Son zamanlarında yalnız olması: Filmde ısrarla vurgulanmaktadır.  Ancak bu iddia filmin içinde yer alan ifadelerle çelişkilidir. Atatürk’ün İstiklal Savaşını ve İnkılâpları halk ile beraber yaptığı dünyaca bilinen bir hakikat olmasına karşın yalnız yaşayıp yalnız öldüğü vurgusu dikkat çekicidir. Filmde hastalığı sırasında yanında olanlar sayılıp bazılarının onu iyileştirmek için çalışmaları, bazılarının da ona bir şey olursa yaşamak istemedikleri anlatılmasına karşın yalnızlığına vurgu yapılması manidardır. Bir devlet başkanının üstelik de hasta ise isteyen herkes ile her saat ve dakika görüşmesini beklemek mümkün müdür? Koma hali dışında devlet işleri ile ilgilendiği Hatay meselesini bu aşamada çözdüğünü biliyoruz. Yalnızlıktan kasıt Latife Hanım ile evliliğinden çocuğunun olmaması ise bu eksikliği manevi evlatlar edinerek giderdiği de bilinmektedir. Son dönemdeki görüntülerinde manevi çocukları Sabiha ve Ülkü ile yoğun şekilde ilgilendiği görülmektedir.

Vahdettin ile görüşmesi: Atatürk’ün İstanbul’dan ayrılmadan önce Padişah Vahdettin ile yaptığı görüşme onun Falih Rıfkı’ya anlattıklarından verilmiştir. Ancak Haziran 1919 boyunca Atatürk’ün askerlikten istifasına kadar giden süreçte ortaya çıkan Padişah ve hükümetin olumsuz tavrı yok sayılmakla izleyici yanıltılmıştır. Ordu müfettişi sıfatıyla gidişi üçlü kararname iledir. Ancak gittikten sonra yaşananlar padişah ve hükümetin yayınladığı tamim ve sonrasında şeyhülislamlık fetvası ile ortaya çıkan duruma değinilmemiştir.

Atatürk’ün Sofya günleri: Atatürk’ün insani yönünü vermek iddiasıyla Sofya sosyetesine girme çabaları anlatılmaktadır. Ancak askeri ataşe sıfatıyla buradan gönderdiği siyasi, askeri ve diplomatik gelişmeleri değerlendiren ayrıntılı raporlarına hiç değinilmemiştir. Bu raporlar Sofya Askeri Ataşesi Mustafa Kemal’in Raporları 1913–1914, adı altında Genelkurmay- ATASE başkanlığı tarafından yayınlanmıştır.

Diktatörlük iddiası:  Filmde doğrudan doğruya bu tabir kullanılmamıştır. Ancak dış basından hareketle bu yakıştırma yapılmıştır. Kaldı ki basının her yazdığının doğru olduğu gibi bir gerçek yoktur. Batı basınında kendisine diktatör dendiği söylendikten sonraki cümlede “ağzından çıkan her söz kanundu” ibaresi yönetmenin de aynı kanaati taşıdığını göstermektedir. Çevresinde yer alan bazı kişilerin sırf ona yaranmak üzere “kraldan çok kralcı” tavırlar aldıkları bilinmektedir. Ancak ağzından çıkan her söz kanun olsaydı Meclis kürsüsünden yapılmasını istediği pek çok şeyin gerçekleşmiş olması gerekirdi. Bir örnek olarak Atatürk’ün 1927–1937 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi’ni açış konuşmalarında ısrarla üzerinde durduğu, “ülkenin imarı ve sağlam temeli” saydığı, çiftçinin topraklandırılması meselesinin-toprak kanununun- çıkarılması gerekirdi. Damadı Metin Toker’in “ağzından çıkan her söz kanundu” dediği İsmet İnönü’nün bile düşündükleri gibi bir kanunu TBMM’den çıkaramamış oldukları unutulmaktadır.
Bir saatini dolduracak işinin bile olmaması: Filmde otuzlu yıllar anlatılırken geçen bu ifade ömrü savaş meydanlarında, cephede ve mecliste mücadeleler içinde geçen, ülke içinde bir yerde beş yıl daimi ikamet etme imkânı bulamayan bir liderin sözüdür. Meşguliyetinin önceye nispeten azaldığına işaret için kinayeli bir sözü hakikat gibi sunuluyor. Eğer öyle olsaydı, bu sürede hükümetin tereddüdüne rağmen gerçekleştirdiği Balkan Antantı, Montrö Boğazlar sözleşmesi, Sadabad Paktı ve Hatay’ın Anavatana katılış sürecini dışarıdan gelen birilerinin yaptığını düşünmemiz gerekecektir. Bu noktada filmde “Makedonya’dan hemşerileri gelmiş, Dolmabahçe’de toplanmışlar, Atatürk’te tesadüfen gidip eğlencelerine katılmış” gibi gösterilen kısma da işaret etmek gerekmektedir. Bu sürecin hazırlayıcısı olarak Sovyetler birliğinin Bulgaristan üzerinden muhalefetine rağmen Balkan Paktını gerçekleştirdiği hakikati yok sayılmaktadır. Projenin sahibi olarak orada olmasından tabii ne olabilirdi ki?

İsmet İnönü ile ilişkileri: Atatürk’ün yıllardır başbakanlığını yapan yakın çalışma arkadaşı İsmet İnönü’yü görevden alması da münferit bir olay olarak aktarılmıştır. Atatürk’ün bu kararının arka planını oluşturan dış politikada konusundaki fikri anlaşmazlıklarına hiç değinilmeden birden bire aklına geliveren bir iş olarak verilmesi son derece yanlış bir imaj yaratmaktadır. Bunu takiben Asım Us’un hatıra notlarında belirttiği, dostluğun devam ettiğini gösteren karşılıklı not yazışmalarının verilmesi ilginçtir. Burada, birdenbire parlayıp en yakın dostunu görevden alan ve arkasından hemen normale dönen dengesiz biri yorumu da yapılabilir. Kızgınlığının kalıcı olmadığı yorumu da mümkündür. Bu ayrılığın arka planı verilmiş olsa davranışın sebebi anlaşılmış olurdu.

Korkaklık ile hassasiyetin karıştırılması: Atatürk, savaşı başvurulabilecek en son çare olarak gören, bütün yollar denenmeden girişilen savaşı cinayet sayan bir devlet adamıdır. Atatürk elbette insandır, hem de kendisini karşılayanların yoluna kurban ettikleri hayvanların kanına bakamayacak kadar hassas bir insandır. Diğer yanda ise savaşlarda askerine gerektiğinde ölmeye emredecek kadar basiretli ve cesur olan Atatürk, cepheden gelen telgrafları karargâhındaki harita üzerinde değerlendirip savaş hattındaki askerin doğru yönlendirilmesini sağlayan bir komutandır. Filmde karargâhın penceresinden gördüğü bir toz bulutunu düşman sanarak korktuğu ima edilmiştir. Savaşı yöneten komutanın düşmanın burnunun ucuna kadar gelmesinden habersiz olup korkuya kapılmış göstermekte bir iyi niyet görmek mümkün müdür?

Bilgi Yanlışı Örnekleri

Ankara’nın başkent oluşu: Cumhuriyetin ilanından sonra gösterilmiştir. 
Büyük Taarruz: Planında Kartaca Kralı Anibal’den esinlendiği iddiası Atatürk’ün yaptıklarını batı kültür ve kaynaklarına dayandırma gayreti ve zorlamasıdır.  Günün gazetelerinde kerpeten taktiği olarak tarif edilen uygulama geleneksel Türk savaş usulü olan hilal veya turan taktiğidir. Bu çerçevede harekâtın kuzeyden değil, güneyden yapıldığı da dikkatten kaçmıştır.

Tekâlif-i Milliye Emirleri: Sakarya savaşından hemen önce çıkarılan bu emirler Büyük Taarruzun anlatımının içine yerleştirilmiştir.
Atatürk Sakarya savaşına üniforma ile gitti gösteriliyor. Sivil gitmiştir.

Denizli’nin işgali: işgal edilmiş olarak gösterilen bu şehrimizin bir iki ilçesinin düşman tehdidine maruz kalması üzerine milli kuvvetler oluşturulmuştur. Bütün olarak işgale uğramadığı bilinmektedir.

Conkbayırı muharebelerinin tarihi 28 Temmuz olarak verilmiş 10 Ağustos olmalıdır.

Okur-yazar oranı % 10 olarak verilmiş.  Kadınlarda bu oran çok düşüktür. Erkekler için ise %6 civarındadır. Ancak birinci dünya savaşındaki kayıpları dikkate alınırsa kabul edilebilir bir rakamdır. Osmanlı devletinin ömrü bazen 600 yıl bazen 700 yıl olarak verilmiştir.

Küçük yaşlarda ölen kardeşinin deniz kenarındaki mezarının çakallar tarafından açılması konu edilmekte ve bunun Atatürk’ün düşünce dünyasını çok etkilediği anlatılmaktadır. Türk kültür tarihinin hiçbir döneminde deniz kenarında mezar yapma âdetinin olmadığı unutulmuş görünmektedir.

Sonuç olarak: Yönetmenin çabasını Atatürk’ü anlatma gayreti olarak takdir etsek de yöntemi dolayısıyla filmin yanlış anlama, çarpıtma ve kitlelerin gözündeki Atatürk imajını haksız bir şekilde tahrip etme işlevi görmekten kurtulamadığını belirtmemiz gerekmektedir.

ATATÜRK ARAŞTIRMA MERKEZİ BAŞKANLIĞI

Yorumlar

“99) “MUSTAFA” FİLMİ HAKKINDA BAZI TESPİTLER” yazisina 8 Yorum yapilmis

  1. esraünal yorum tarihi 28 Kasım, 2008 20:07

    Atatatürk türk yurttaslarının kahramanıdır.ve atatürk hakkında okul kitaplarında gecmisi hakkında gercek olmayan bilgiler yaratılmıstır.gercek bilgiler hiçbirzaman verilmemiştir.yurttaslara uygun görülen bir bilgi verilmiştir.en önemli bilgi kalıcılıgı olan zaman ilkokul caglarıdır.ve bu caglarda gercek olmayan bilgiler verilmesi en büyük yanlıstır.cünkü gercege dayalı olmayan bilgi ezberden baska birsey degildir.ve bu diktatörlükle yönetilen ülkelerde uygulanır.Can dündar tarihci degildir.ama onu CAN DÜNDAR yapan arastırmacı zekasıdır.ondan iyi anlatan kimse olabilecegini sanmıyorum.atatürke zarar verbilecek en son kişidir.Ve ayrıca azımsanmayacak kadar yüksektir.sarı zeybekte ve bunun gibi bircok yapıtında bunu gördük.özellikle ATATÜRK konusunda özel bir çözümlemesi vardır.bundab süphe duymak cok büyük bir yanılgıdır.ATATÜRKÜ ilahlastırmak ve putlastırmak onun sıcaklıgından uzaklasmamıza sepep olmaktan baska ise yaramaz.

  2. serdar bayram yorum tarihi 29 Kasım, 2008 04:59

    Halkın Yükselişi Partisi (HYP) Denizli İl Başkanlığı’nın bünyesinde bir “Türk Devletleri Çalışma Kulübü” kurulmuştur.

    HYP Denizli İl Başkanı Murat Yatağanbaba, HYP Tüzüğü’nün 66.maddesine göre bu kulübü oluşturmuş ve Başkanlığı’na da 22 yaşındaki Serdar Bayram’ı, Yüksek Danışma Kurulu Başkanlığına da 33 yaşındaki Levent Yatağanbaba’yı atamıştır.

    TDÇK ATATÜRK’ÜN VASİYETİ!

    “Atayurt’tan Balkan”a “Anayurt’tan Türkistan”a, 350 milyonluk Büyük Türk Milleti! Ben Serdar Bayram, hepinizi Almanya Mannheim’den sevgiyle selâmlıyorum.

    Genel Başkanlığı’nı Prof.Dr.Yaşar Nuri Öztürk’ün yaptığı Halkın Yükselişi Partisi, Denizli İl Başkanlığı bünyesinde bir Kulüp kuruldu. Adı “Türk Devletleri Çalışma Kulübü”… Denizli İl Başkanımız Yazar Murat Yatağanbaba, HYP Tüzügü’nün 60.maddesine dayanarak kurduğu bu Kulübe, Başkan olarak -Türk Devletleri ile ilgili çalışmalarımdan dolayı- beni atadı. Kulübümüz bünyesinde bir de “Yüksek Danışma Kurulu”muz var, onun Başkanlığı’na da Dış Siyaset Uzmanı ve Türkolok Levent Yatağanbaba’yı atadı. Birimiz Mannheim’de, birimiz ise Frankfurt’ta. Türkiye ile Almanya arasında “Uluslararası bir organizasyonla” faaliyetlerini sürdüren Türk Devletleri Çalışma Kulübü neden kuruldu, kısaca anlatmak istiyorum.

    > TÜRKİYE, “TÜRK BİRLİĞİ”NE HAZIRLIKLI OLMALIDRI!

    Mustafa Kemal Atatürk diyor ki :

    Bugün Sovyetler birliği dostumuzdur, müttefikimizdir. Bu dostluğa ihtiyacımız vardır. Fakat yarın ne olacağını kimse bugünden kestiremez. Tıpkı Osmanlı gibi, tıpkı Avusturya Macaristan gibi parçalanabilir, ufalanabilir. Bugün elinde sımsıkı tuttuğu milletler avuçlarından kaçabilirler. Dünya “yeni bir denge”ye ulaşabilir. İşte o zaman Türkiye ne yapacağını bilmelidir.

    Bizim dostumuz idaresinde dili bir, inancı bir, özü bir, kardeşlerimiz vardır. Onlara sahip çıkmaya hazır olmalıyız. Hazır olmak yalnız o günü susup beklemek değildir. Hazırlanmak lazımdır.

    Milletler buna nasıl hazırlanır? Manevi köprüleri sağlam tutarak! Dil bir köprüdür, inanç bir köprüdür, Tarih bir köprüdür! Köklerimize inmeli ve olayların böldüğü Tarihimiz içinde bütünleşmeliyiz. Onların (soydaş Türk kardeşlerimizin) bize yaklaşmasını beklememeliyiz. Bizim onlara yaklaşmamız gerekli.

    “Türk birliği”nin bir gün hakikat olacağına inancım vardır. Ben görmesem bile gözlerimi dünyaya onun rüyaları içinde kapayacağım. TÜRK Birliği’ne inanıyorum. Onu görüyorum. Dünya sükununu bu fasıllar içinde bulacaktır. Türklüğün varlığı bu köhne aleme yeni ufuklar açacak. Güneş ne demek, ufuk ne demek o zaman görülecek. Hayatta yegane varlığım ve servetim Türk olarak doğmamdır.

    > “TÜRK DEVLETLERİ”Nİ PARTİLER GÜNDEMİNE ALMALI!

    Atamızın dediği çıkmış ve Sovyetler Birliği dağılmış, Türk Cumhuriyetleri bağımsızlıklarını ilan etmişlerdir. Atamızın “Türk Birliği zamanı” dediği zaman, işte bu zamandır. İşte biz Türk Devletleri Çalışma Kulübü’nü bu soydaşlarımızla sağlayacağımız “sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasi birliğe” hazırlıklı olmak / zemin hazırlamak için kurduk.

    Diğer siyasi partilerde de Halkın Yükselişi Partisi’nin “Türk Devletleri Çalışma Kulübü” gibi kolları olursa, bu uğurda daha hızlı yol alırız ve Türkiye ABD’nin istediği gibi “Türkiye ve Kürdistan” olarak bölünmez, Atamız Atatürk’ün istediği gibi diğer Türk Devletleri ile birlikte büyük bir güç oluşturur.

    Biz şu anda Türk Siyaseti’nde bu konuda tek Kulübüz / tek Siyaset Ocağı’yız. Sizleri mensubu olduğunuz partilerin de bu yönde çalışmalar yapması için onları teşvik etmeye, olmazsa bu konuda bizim gibi genç vatanseverlerin bütün samimiyetiyle verdiği bu mücadeleye destek vermeye davet ediyoruz. Teşekkürler.

    HYP TDÇK Sitesi:
    http://yataganbabaarsiv.tr.gg

  3. esraünal yorum tarihi 29 Kasım, 2008 21:24

    attürk evet ozaman içinde diktatördü.olmak zorundaydı.evet dinden uzak dururdu.ogeriligin cahilligin içinde öyle olak zorundaydı.ATATÜRK TANRILASTIRILDI.EVET BU ACIK GERCEK.BUNU İNÖNÜ YAPTI.AMA SEBEBİ ATATÜRKÜ SEVMEK DEGİL KISKANMAKTI.MİLLETİN SEVGİSİNDEN KISKANDI VE ONU ULASILMAZ YAPMAK İSTEDİ.VE EVET SON ZAMANLARINDA YALNIZLASTIRILDI.DOLMABAHCEDE ÖLÜME TERKEDİLDİ.VE İYİ BAKILMDI.EVET TÖRENLER YAPILDI ÖLDÜGÜNDE AMA BU BAZI SEYLERİN KÖTÜ GERCEKLERİN KISKANCLIGIN HIRSIN ÜSTÜ ÖRTÜLMEK İÇİNDİ.

  4. esraünal yorum tarihi 29 Kasım, 2008 21:27

    atatürkün ölümü gercekten trajedi.ve bu gerceklerin artık acıga cıkması gerekiyor.inönü nekadar acımsızdırki milletin halkın sectigi ve cok sevdigi lider olan menderesi asacak kadar.

  5. esraünal yorum tarihi 29 Kasım, 2008 21:31

    bu milletin eminimki bircogu inönünün köylülere hayvan muamelesi yaptıgını bilir.özellikle ileriki yaslarda olanlar.inönü türk milletini hiçbirzaman sevmedi.ve nefret etti.kim nederse desin bu gercek degiştirilemez.halkın sevdigi bir dileri asacak kadar nefret dolu bir insandır.halk ecevite sırf bu yüzden büyük destek vermistir.ondan sonrada asla.

  6. zekeriya uçar yorum tarihi 6 Aralık, 2008 21:10

    evet

  7. sıla güneş yorum tarihi 13 Ekim, 2009 21:31

    ben 19 yasındayım we atatürk ün özel hayatının eselenmesine karsıyım bu caba da nie anlamıorum bırakın herkez nasıl isterse öle sevsin atatürk ü benim bugüne kadar öğrendiğim teksey war o da bizim kahramanımız olduğu bu filmde biçok sey bana aykırı geldi.Atatürk islama karsı deil ama gericiliğe ve yenişlikci olmamaya karsıydı,korkak deil askerini ii yöneten bi komutandı,yanlız deil manevi evlatları ve halk hep yanındaydı,dikdatör deil ama önemli bi devlet admıydı,ilahlastırılmadı sadece cok sevildi suanda aynı dereceyle sevildiği gibi onu bu sekilde lanse etmekse büyük bi sancı habercisidir…bence

  8. Hasan Demir yorum tarihi 5 Mayıs, 2011 16:40

    İSTANBUL’UN FETHİ ve ATATÜRK
    Önce ALLAH (c.c.)ın Resulü Hz.Muhammed (s.a.v.)in elbette ki ALLAH (c.c.)ın emri ve izniyle adaşı Mehmed yani Fatih Sultan Mehmedin dünyayı teşriflerini müjdeleyen Hadîs-i Şerîfi birlikte okuyalım Konstantiniyye mutlaka fethedilecektir Onu fetheden emîr ne güzel emîr o asker ne güzel askerdir Bu söz ALLAH (c.c.)ın Hz.Muhammed (s.a.v.)e söylettiği 1sözdür Yani Fatih ve askerleri için Ne güzel diyen aslında Cenab-ı ALLAH bu sözü İslâm ümmeti ve bütün insanlığa duyuran da ALLAHın Resulü Hz.Muhammeddir Peygamberimiz İstanbulun fethinin getireceği şerefi böyle müjdeleyince İslâm devlet adamları İslâm orduları yüzyıllar içerisinde İstanbulu fethedebilmenin hayallerini kurmuş ve o güne kadar İstanbula 28 sefer düzenlemişlerdir
    Niçin?..
    Tabii ki ALLAHın Ne güzel komutan ne güzel asker övgüsüne muhatap olabilmek için
    Çünkü böyle 1Nimet insanın daha bu alemde iken cennetle müjdelenmesi gibi yani Aşere-i Mübeşşere arasına katılması gibi 1nimettir İşte tam burada Eyyup Sultanı hatırlamakta fayda var
    ALLAH (c.c.) şefaatine nail eylesin Eyyup El Ensari İstanbulun fethinin Fatih ve Türklere nasip olacağını müjdeleyen Hz.Muhammed (s.a.v.)in bayraktarı idi
    Akabe Biatında Müslüman oldu. Medinede islamın yayılması için gece gündüz çalıştı Peygamberimiz Mekkeden Medineye geçince mescit ve kendisine ait ev yapılana kadar Eyyup Sultanın evinde kaldı.
    Hz.Muhammedin (s.a.v.) bütün savaşlarına katıldı ve bayraktarlığını yaptı
    Hz.Ali tarafından Medine valiliğine atandı
    İşte bu mübarek zât bile İstanbulun fethi ile müjdelenen nîmete Sultan Mehmedin Hz.Muhammedin (s.a.v.) adaşı Mehmed ve askerlerine nasip olan nîmete kavuşabilmek için Muaviyenin oğlu Yezidin komutasındaki askerlerle birlikte İstanbulu kuşatanlar arasına katıldı. O tarihte yaşının 90larda olduğu söylenir O bu savaşta dizanteriden öldü Vasiyeti üzerine İstanbul surlarının en yakınlarına gömüldü
    Fatih ve askerlerini surlarının dibinde İstanbul toprağının altında beklemeye başladı. Ve 1453 yılı geldi Fatih ve askerleri Kostantîniyyeyi İstanbul yaptı
    Hz.Muhammedin (s.a.v.) adaşı Mehmed Peygamberin Medinede ev sahibi bütün savaşlarda bayraktarı Hz.Alinin Medîne valisi Eyyup El Ensari ile kucaklaştı. Ne mutlu Fatih ve silah arkadaşlarına Ne mutlu Türk milletine Peki ALLAH (c.c.) ve Resulünün İstanbulun fethi ile ilgili Müjde ve Vaatleri 1 defaya Mı mahsustur?
    Yani ALLAH korusun ileride İstanbul Müslümanların elinden çıkıp ateistlerin Hıristiyanların İbrahimi dinlerden biri olan Yahudilerin eline geçse ve 1Müslüman komutan İstanbulu işgalden kurtarsa ALLAH (c.c.) ondan râzı olmayacak Hz.Muhammed (s.a.v.) Eyyup El Ensari ve Fatih Sultan Mehmed ile İstanbul fethedilirken şehit olanlar İstanbulu fethederek ALLAHın rızasını kazanan Türk askerleri Ak Şemseddinler Ulubatlı Hasanlar o komutan ve onun askerinden razı olmayacaklar onlara şefaat etmeyecekler midir?
    Böyle 1şey söz konusu olabilir Mi?
    Şimdi 1918lere 1geri dönelim bakalım 13 Kasım 1918de İhtilaf Devletlerinin savaş filoları geldi ve Fatihin Eyyub El Ensarinin yattığı İstanbulu işgale başladı Onları ellerinde haçlarla işte o İbrahimi dinlerin Müslüman OLMAYAN AzınLıKları karşıladı İstanbul tekrar Konstantinopolis oluyor diye sevinçten ağlıyor işgalcilere hasretle sarılıyorlardı İşgalden 3ay sonra 8şubat1919 günü Fransız generali Franse Desperey Fatihi taklit edercesine beyaz 1atın üzerinde İstanbula girdi
    O günkü Rezâleti Cemal Kutayın satırlarından kısaca nakledelim
    -Rumlar Ermeniler ve hatta Yahudiler BüYüK 1şevk içinde NanKörlüklerinin bin 1tecellisini vererek bu sahte kahramanı alkışlıyorlardı Sadece alkış mı? Türke HaKaReT ediyorlardı
    Yahudiler içinde eline aldığı YıRtık Türk bayrağını gösterip Sizler bunu artık gökyüzündeki kadar uzaktan seyredeceksiniz! diyenler vardı
    İşgalciler karakolları bastı askerlerimizi şehit vekilleri sürgün etti
    Kızlarımızı kadınlarımızı tacizden zevk almaya başladılar
    Yönetim ise en yetkili ağızlardan Tek kurtuluşumuz İngilizler diyor başka bir şey demiyordu İşte Gazi Mustafa Kemal Atatürk o İstanbuldan şu sözleri söyleyerek Samsuna doğru yola çıktı
    Geldikleri gibi gidecekler
    Anadoluyu dolaştı Aç açık ve ordusu terhis edilmiş Türk milletini Ya istiklâl ya ölüm diyerek şaha kaldırdı müstevliyi denize döktü ve Türk milleti adına Atatürkün komutanlarından Refet Paşa 19 Ekim 1922de İstanbula ayak bastı
    Evet 29 Mayıs 1453te İstanbulu Hz.Muhammed (s.a.v.)in adaşı Mehmed Han fethetmiş 465 yıl sonra İstanbula Haçlılar yeniden girmiş 1922de İstanbulu Haçlıların işgalinden MUHAMMED MUSTAFA nın (s.a.v.) adaşı Gazi Mustafa Kemal ve tabii yine Türk milleti kurtarmıştı
    Siz ey Atatürkü sevmeyenler!
    Hz.Muhammed (s.a.v.) Eyüp Sultan ve Fatihin Atatürkü sevmediğini Mi sanıyorsunuz?
    Hasan Demir 29 Mayıs 2005

Yorum yap