340) Kurt, Kuş Hakkı
Yayin Tarihi 17 Kasım, 2014
Kategori SOSYAL
Kurt, Kuş Hakkı
“Hak deyince akan sular durur,” der atalarımız. Çünkü hak, gözetilmesi gereken bir payı ve ona saygı gösterme sorumluluğunu hatırlatır. Bu pay yalnız insanlara mı aittir? Diğer canlıların da yaşamak için doğadan yararlanmaya ihtiyacı vardır.
Hiç unutamadığım bir çocukluk anım var:
Yaz mevsiminin sonlarıydı. Köyde, rahmetli dedemle birlikte incir ve üzüm bahçesine gitmiştik. Dedem toprakla meşgulken ben, ele avuca sığmaz bir çocuk olduğum için eşekten iner inmez incir ağacına tırmandım. Üst dallarda koparılmamış incirler vardı; onları toplamaya çalışıyordum.
Birden dedem, “Elleşme!” diye seslendi. Emir büyük yerden gelince burnumu çeke çeke ağaçtan indim ve yanına gittim. Dedem şöyle dedi:
“Evlat, onlar kurt kuş hakkıdır. Bak, asmalarda da üzüm var. Onlar da kurt kuş hakkıdır. Yerdeki üzüm, incir, zeytin de onların hissesidir. Eğer biz bunları da alırsak bu mahlukat ne yiyecek? Evde incir, üzüm mü yok?”
Rahmetli babam da cebinde, Hatay yöresinde “attün”, başka yörelerde “sele” denilen zeytinlerden taşırdı. Zeytinleri yedikten sonra çekirdeklerini çevredeki boş, topraklı yerlere atardı. Uygun bir yer bulamazsa çekirdekleri cebinde saklar, daha sonra dağa bayıra saçardı. Bir gün neden böyle yaptığını sordum. Bana, “Oğlum, bu çekirdeklerden birkaç tanesi tutarsa fakir fukara faydalanır,” dedi.
Dedem, bahçenin ürününde kurtla kuşun da payı olduğunu öğretmişti. Babam ise bir zeytin çekirdeğinin günün birinde başka bir insana yarar sağlayabileceğini düşünüyordu. İkisinin davranışında da kendinden başkasını gözeten bir vicdan vardı.
Atalarımızın kurduğu vakıflarda da yardımlaşma ve koruma düşüncesi yaşatılmıştır. İnsanların uğradığı yerlerde hizmet verilmiş; yolcular ve yoksullar düşünülerek ıssız yollara ceviz, incir, zeytin ve çınar fidanları dikilmiştir.
Bugün de hiçbir menfaat gözetmeden başkalarına yardım eden insanlar ve kuruluşlar var. Allah onlardan razı olsun. Fakat bu duyarlılığın ne kadar yaygın olduğunu herkes kendi yaşadıklarına bakarak değerlendirebilir.
Bizim de tecrübemiz diyor ki:
Kurt, kuş hakkı bitti. Kul hakları sıfırlanmaya çalışılıyor!
YILMAZ KARAHAN
Editör Yorumu: Bu yazının değeri, büyük bir ahlaki düşünceyi iki küçük aile hatırasıyla anlatmasında. Dedenin dalda bıraktığı incir ve babanın toprağa attığı zeytin çekirdeği, başkasının payını gözetmenin öğrenilen ve yaşatılan bir davranış olduğunu gösteriyor. Son cümle ise yazarın bu anlayışın bugün zayıfladığına ilişkin eleştirisidir.
Yorumlar
“340) Kurt, Kuş Hakkı” yazisina 1 Yorum yapilmis
Yorum yap
Örnek bir yazı…
Ders almamız gerek aç gözlü insanlar ne yazık ki,Dünya’yı da öldürüyor hocam ! Yüreğinize sağlık!