187) Atatürk’ten Bir Vefa Örneği

Yayin Tarihi 6 Eylül, 2016 
Kategori ATATÜRK

Atatürk’ten Bir Vefa Örneği

Mustafa Kemal’in dostları arasında İğneciyan adında bir de Ermeni vatandaş vardı. Zengin bir kişidir. Sık sık Mustafa Kemal’i Şişli’deki evinde ziyaret etmekte ve kendisine birçok yardımlarda bulunmaktadır.

Mustafa Kemal Anadolu’ya geçtikten sonra bir Ermeni örgütü ile ilgisi olduğu iddiasıyla İğneciyan’ı tutuklayıp Malta’ya sürerler. Tüm servetine de el konulur.

İğneciyan Malta’dan döndükten sonra üzerinde bir elbisesinden başka hiçbir şeyi olmayan fakir bir kişi durumundadır. Bir de kızı vardır. Yedikule’de bir gecekonduya sığınmışlardır.

Gazi Mustafa Kemal Paşa zaferi kazanmış, devlet başkanı olmuştur. Devrimler için geceli gündüzlü çalışmaktadır.

Gazi 1927’de ilk kez İstanbul’a gelmiştir. Bu, İğneciyan için iyi bir fırsattır. Hem dostunu görmek, hem de uğradığı haksızlığı anlatmak için doğruca Dolmabahçe Sarayı’na gider. İlgili memura başvurur:

-“Ben, Gazi hazretlerini görmek istiyorum.”

-“Sen kimsin?”

-“Ben İğneciyan. Gazi’nin eski bir dostuyum, arkadaşıyım” der.

Memur, İğneciyan’ı baştan aşağı süzer. Kılık kıyafeti pek güven verici değildir. Bir bahane uydurarak atlatır. Birkaç kez daha başvurur, fakat sonuç alamaz.

Bir gün de kızını alıp birlikte saraya giderler. O gün sarayın önünde olağanüstü bir hal vardır. Motor sesleri, sağa sola koşturan insanlar. Bu, Gazi’nin bir geziye çıkacağına işarettir.

Polisler ve muhafızlar oradan uzaklaşması için İğneciyan’a işaret ederler. O sırada Gazi de Saray’dan çıkmıştır. Etrafındaki insan çemberi arasında otomobiline doğru ilerlemektedir.

O anda İğneciyan’ın kızı fırlayarak insan çemberini yarıp Gazi’nin karşısına sokulur. Gazi sorar:

-“Kim bu kız?” diye sorar.

Kız cevap verir:

-“Ben İğneciyan’ın kızıyım.”

-“Nerede baban?”

-“Dışarıda bekliyor, sokmuyorlar…”  der.

Gazi hemen emir verir. İğneciyan’ı huzuruna alırlar. İki dost özlem içinde kucaklaşırlar. İğneciyan başından geçenleri anlatır. Gazi’nin gözleri dolu dolu olur. Emir verir. Gerekli soruşturma yapılır. İğneciyan’ın haklı olduğu anlaşılır ve alınan malları geri verilir.

Yıl 1938… Kasım’ın 12’si… Atatürk’ün acı kaybına dayanamayan İğneciyan üzüntüsünden ölür.

Bu ölümlü dünyanın en güzel şeyi karşılıklı vefalardır.1

——————————

1 Hadi Besleyici, Atamız Atatürk, İstanbul 1980, s. 65–66.

Kaynak: Atatürk’ten Gençliğe Unutulmaz Anılar, Ahmet Gürel, Mayıs 2009

image001

 

 

Yorumlar

“187) Atatürk’ten Bir Vefa Örneği” yazisina 2 Yorum yapilmis

  1. M.Nihat Yılmaz yorum tarihi 6 Eylül, 2016 13:32

    NE GÜZEL ANI,NE GÜZEL BİR ÖRNEK..
    BAŞTA CUMHURBAŞKANI,
    MECLİS BAŞKANI,BAŞBAKAN,KOMUTANLAR,ASKERLER,
    TÜRK AYDINI VE TÜRK GENÇLİĞİ ve DE TÜRK DOSTLARI- DÜŞMANLARI..
    HEPSİ….
    ATATÜRK’Ü YENİDEN ARAŞTIRMAYA ve YENİDEN TANIMAYA ONA YAKLAŞMAYA İHTİYAÇ VAR.HEM DE ÇOOK.
    BU OLURSA TÜM TÜRK MİLLETİ,TÜRKİYE KAZANACAKTIR.
    İĞNECİYAN’A,OĞLUNA,M.KEMAL ATATÜRK’E
    TANRI RAHMET EYLESİN..

  2. TARİH : Atatürk’ten Bir Vefa Örneği | İstihbarat ve Analiz yorum tarihi 7 Eylül, 2016 00:09

Yorum yap