28) ÇOCUK KAHRAMANLAR

Yayin Tarihi 4 Haziran, 2008 
Kategori ÇANAKKALE, KAHRAMANLAR VE BİLGİNLER

 

Çocuk Kahramanlar

 

image0012.gif

 

 

…İvrindi’nin Mallıca köyünden 104 yaşında vefât eden Azman Dede Çanakkale savaşına katılmış gazilerimizdendi. Yıllar önce bir yerel araştırma sırasında Mallıca köyü kahvesinde kendisiyle görüştüm. Kulakları ağır işitiyordu. Köylülerden biri yardımcı oldu. Sorduklarımı cevapladı. Söz Çanakkale’ye geldiğinde o koca ihtiyar sarsıla sarsıla, hıçkırıklar içinde ağlamaya ve bağıra bağıra anlatmaya başladı:

 “Bir hücum sırasında bölük erimişti. Yüzbaşı telefonla takviye istedi. Gece yarısı siperleri takviye için istediğimiz askerler geldi. Hepsi askere alınmış gencecik insanlardı. Ama içlerinde daha çocuk denecek yaşta 3-4 asker vardı ki hemen dikkatimizi çekti. Bölüğü düzene soktum. Yüzbaşı gelenlerle tek tek ilgileniyor, karanlıkta el yordamıyla üstlerini başlarını düzeltiyor, sabah yapılacak olan süngü hücumuna hazırlıyordu. Sıra o çocuklara geldiğinde, o cıvıl cıvıl şarkı söyleyerek gelen çocuklar birden çakı gibi oldular. Yüzbaşı sordu: “Yavrum siz kimsiniz?” İçlerinden biri dedi ki:

image0024.jpg “Galatasaray Mektebi Sultanisi talebeleriyiz. Vatan için ölmeye geldik!..”

 Gönlüm akıverdi o çocuklara. Bu savaş için çok küçüktüler. Daha süngü tutmasını bile bilmiyorlardı. Onlarla ilgilendim. “Mermi böyle basılır, tüfek şöyle tutulur, süngü böyle takılır, düşmana şöyle saldırılır!..” diye.

 Onları karşıma alıp bir bir gösterdim. Siperlerin arkasında ay ışığında sabaha kadar talim yaptık. Gün ışımadan biraz dinlensinler diye siperlere girdik. Ortalık hafif aydınlanır gibi olunca hep yaptıkları gibi düşman gemileri gelip siperlerimizi bombalamaya başladılar. Yer gök top sesleriyle inliyordu. Her mermi düştüğünde minare gibi alevler yükseliyordu. Mermiler üzerimizden ıslık çalarak geçiyordu. Siperler toz duman içinde kalmıştı. Bir ara yüzbaşı “Azman yandık!..” diye siperin köşesini işaret etti. O şarkı söyleyerek sipere gelen, sanki çiçek toplarmış gibi neşeli olan o çocuklar siperin bir köşesinde sanki bir yumak gibi birbirine sarılmış tir tir titriyorlardı. Çocuklar harbin gerçeği ile ilk defa karşılaşıyorlardı. Ürkmüşlerdi. Yüzbaşı yandık demekte haklıydı. Bir panik meydana getirebilirdi.

Tam onlara doğru yaklaşırken içlerinden biri avaz avaz bir marş söylemeye başladı!..

image0032.jpg

Annem beni yetiştirdi bu yerlere yolladı,

Al sancağı teslim etti Allaha ısmarladı.

Boş oturma çalış dedi hizmet eyle vatana,

Sütüm sana helâl olmaz saldırmazsan düşmana…

Baktım hemen biraz sonra ona bir arkadaşı daha katıldı. Biraz sonra biri daha… Marş bitiyor yeniden başlıyorlar. Bitiyor bir daha söylüyorlar. Avaz avaz!.. Gözleri çakmak çakmak… Hücum anı geldiğinde hepsi süngü takmış, tüfeklerine sımsıkı sarılmış, gözleri yuvalarından fırlamış, dişler kenetlenmiş bekliyorlardı.

image0041.gif O an geldi. Birden yüzbaşı Hücum!..” diye bağırdı. Bütün bölük, bütün tabur, bütün alay cephenin her yerinden “ALLAH, ALLAHdiyerek fırladık. İşte tam o anda, o çocuklar kurulmuş gibi siperlerden fırlayıverdiler. İşte o an. Tam o an bir makineli yavruları biçiverdi. Hepsi sipere geri düştüler. Kucağıma dökülüverdiler. Onların o gül gibi yüzleri gözümün önünden gitmiyor. Hiç gitmiyor!.. İşte ben ona ağlıyorum, o çocuklara ağlıyorum!..”

Azman dede ağlıyordu. Ben ağlıyordum. Kahvede kim varsa ağlıyordu. Kahveci gözyaşları içinde bize çay getirdi. Eğildi; “Azman dede hep ağlar. Niye ağladığını bugün ilk defa anlattı.” dedi.

KAYNAK:
Celal Bayar Üniversitesi Öğrenci Konseyi’nin hazırladığı Çanakkale  adlı kitapçıktan.

image005.gif

Yetişecek çocuklarımıza ve gençlerimize, görecekleri öğrenimin sınırı ne olursa olsun, ilk önce ve her şeyden önce Türkiye’nin bağımsızlığına, kendi benliğine milli geleneklerine düşman olan bütün unsurlarla mücadele etmek gereği öğretilmelidir.

Dünyada, uluslararası duruma göre böyle bir mücadelenin gerektirdiği manevi unsurlara sahip olmayan kişiler ve bu nitelikte kişilerden oluşan toplumlara hayat ve bağımsızlık yoktur.

(1922 )  (Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, Cilt:I, 1945)

DÜZENLEYEN: YILMAZ KARAHAN

Yorumlar

“28) ÇOCUK KAHRAMANLAR” yazisina 9 Yorum yapilmis

  1. Nuriye Özdinçer Karakurt yorum tarihi 4 Haziran, 2008 17:24

    Çok duygulandım.Bir o kadar da gururlandım..Bu vatan işte böyle kurtuldu..Gerekirse yine böyle
    kurtulur..
    Resim ve yazıları hazırlayanlara ve bizlere ileten Sn.Karahan’a çok teşekkürler.

  2. Samet Acar yorum tarihi 5 Haziran, 2008 17:14

    ŞİMDİKİ ÇOÇUK,ASKERE GİTMEK İSTEMİYOR!SONRA VATAN HAİNLİĞİ İÇİN ADETA KENDİNİ YETİŞTİRİYOR!ÇOCUK KAHRAMANLI OKUYUP,YA DA GÖRÜP,BİZDE VATANIMIZIN KAHRAMANI OLALIM MI DİĞECEKLER!UTANMAYI ALLANMAYI,TEBİYEYİ ANLAMAZLAR.İSTİSNALARI KARIŞTIRMIYORUM.LÜTFEN ARAŞTIRINIZ,MİLLİ SAVUNMA BAKAN’ININ AÇIKLAMSI VAR:ASKER KAÇAĞI BİR MİLİYON KİŞİ ,BU DÖNEMDE ,YARIN DAHADA ÇOALACAKLARINDAN ŞÜPHEM YOKTUR!SAYGILARIMLA

  3. ali demirbaş yorum tarihi 5 Temmuz, 2008 09:15

    işte atalarmz bu şekilde kazandıkları ülkeyi biz bugün ne halde o zamanki düşmanlara kendi elimizle bırakıyruz mandaları altına giriyoruz.her türk genci bunları okumalı ve ülkemizi o denli korumalıyız .yaşasın türk milleti

  4. Attila Karaca yorum tarihi 21 Ağustos, 2008 22:39

    Tarihimizi öğrenmeli ve çocuklarımıza da öğretmeliyiz. Vatan yoksa biz de olamayız. Önce vatan.
    Vatan sana canım feda!

  5. Oğuzhan OĞUZ yorum tarihi 18 Ekim, 2008 22:05

    BU VATAN KOLAY KAZANILMADI.EĞER BUGÜN BU CENNET VATANDA,BİR ELİMİZ YAĞDA,BİR ELİMİZ BALDA(BU TABİRİ BİLEREK KULLANDIM),YAŞIYORSAK,BUNU O ŞEHİTLERE VE GAZİLERE BORÇLUYUZ.O GENCECİK İNSANLAR,BİZİM İÇİN,BİZİM BU GÜNLERİMİZ İÇİN HAYATLARININ BAHARINDA ŞEHİT DÜŞTÜLER.BUGÜN DE VATAN İÇİN SEVE SEVE VATAN HAİNLERİYLE ÇARPIŞANBU MİLLETİN ÇOCUKLARI,ATALARINA LAYIK OLDUKLARINI İSPAT EDİYORLAR.KİM BU CENNET VATANIN UĞRUNA OLMAZ Kİ FEDA?

  6. çiğdem uçar yorum tarihi 18 Mart, 2009 21:34

    Her yazınız birbirinden guzel birbirinden duygulu.Çünkü herbiri gerçek.Neler yaşanmıs bu ulkede.Şimdi birer masal gibi dinliyoruz.Ama masallar dan bile ders alıyoruz.Ki bunlar bizim tarihimiz.Kim oldugumuzu nasıl buralara geldigimizi hic unutmamak ve unutturmamak dileği ile.Saygılar.

  7. Adnan kocabuğa yorum tarihi 18 Mart, 2009 22:10

    Bizi de ağlattın azman dede. mekanın cennet olsun.

  8. ayşe gül efe yorum tarihi 20 Mart, 2009 03:21

    ALLAH ŞEHİTLERİMİZE RAHMET EYLESİN.İNŞALLAH BÖYLE EVLATLAR YETİŞTİRMEK HEPİMİZE NASİP OLUR.

  9. inci ünlü yorum tarihi 1 Aralık, 2010 20:19

    evet bende bir cocuğum ama savaşta ölen o cocuklar icin duygulanmamak imkansız hey siz türk gencliği ve cocukları duyun ve bilinki biz o şehit olmuş cocuklarını belki yerlerini dolduramıyacağaz ama onların verdiği mücadelenin bizim bu vatanımızın var olmasını sağalayanlar icin minnetarım !!! AZMAN DEDEYE ayrıca teşekür ederim bu yaşadıklarını bizimle paylaştığı icin,evet herkez gibi bende göz yaşlarımı tutamadım,bu hikayeyi ve şehit düşen cocukları aslağa unutmamak icin herkezle paylaşacağam SAYGILARLA

Yorum yap