197) ÇANAKKALE DESTANI VE TÜRKÇEMİZ

Yayin Tarihi 13 Şubat, 2009 
Kategori ÇANAKKALE, SLAYTLAR-RESİMLER

 canakkale.exe

dalgalanan.jpg

Sesli ve akışında izleyiniz

NOT: Türkçemizi Canlandırma Derneği’ne teşekkür ederiz.

 

Yorumlar

“197) ÇANAKKALE DESTANI VE TÜRKÇEMİZ” yazisina 2 Yorum yapilmis

  1. Ertuğrul Kapusuzoğlu yorum tarihi 15 Şubat, 2009 03:27

    Türkçe konuşmak,
    Türkçe düşünmek,
    Türkçe yaşamak..
    Yabancı dille eğitim dileyene en azından gafil gözüyle bakarım.
    Aşk ile,bilerek ve isteyerek diliyorsa, bunun adı gafletin ilerisidir.
    Vatan (Allah korusun) kaybolur, geri alınır.
    Ya dil kaybolursa…

    Titreyip kendime dönmek istemiyorum artık.
    Bu edebiyatı yapanların yatışı meydanda.
    Kendime gelmem için daha güzel sebepler var.
    Mesela ikisi.
    1- Çanakkale…
    2- Destanlara sığmayan adamın, gençliğe seslenişi.

  2. Yasemin Yüksel yorum tarihi 18 Mart, 2009 00:48

    ayrıntıları görüntüle 23:17 (25 dakika önce)

    Yanıtla

    CANAKKALE

    “Soyle arkadasim” dedi Anadolulu Mehmet

    Yanibasinda ki Anzak erine

    “Nerelerden kopup gelmisin

    Neden cokmus bu mahsunluk uzerine”

    “Dunyanin obur ucundan” dedi gencecik Anzak

    “Oyle yazmislar mezar tasima

    Dogdugum yerler oylesine uzak

    Ortundugum topraksa gurbet bana”

    “Dert edinme arkadasim” dedi Mehmet

    “Degil mi ki yurdumuzun koynundasin ilelebet

    Sende artik bizdensin

    Sende bencileyin bir Mehmet”

    Canakkale topraginin

    Ustu cennet alti mezar

    Kavga bitmis mezarlarda

    Kaynas olmus yiten canlar

    “Ya sen” dedi Mehmet

    Oyun cagindaki Ingiliz erine

    “Yasin ne senin kardes

    boylesine erken buralarda isin ne”

    “Yasim sonsuza dek on bes”

    dedi ufak tefek Ingiliz eri

    “Koyumde askercilik oynar

    costururdum trompetle bizimkileri

    Derken kendimi cephede buldum

    Oyun muydu gercek miydi anlamadan

    Bir sahici kursunla vuruldum

    Sustu boynumdaki trompet

    Son verildi boylece oyundan bozma isime

    Gelibolu’da bana bir yer kazildi

    Mezar tasima ‘Onbesinde trampetci’ yazildi

    Oykum de kunyem de bundan ibaret…”

    Yagmur yagiyordu usul usul topraga

    Gozyaslari duserek ustune sanki

    Damla damla agliyordu uzaktan uzaga

    Sahibini yitiren bir trompet

    “Ya sizler” dedi Mehmet

    Dunyanin dort kitasindan

    Mezar dolusu erlere

    “Hangi ruzgar savurdu sizleri

    bu bilmedigiz yerlere?”

    Kimi Ingiliz’di kimi Iskoc

    Kimi Fransiz’di kimi Senegalli

    Kimi Hintli kimi Nepalli

    Kimi Avustralya’dan Yeni Zellanda’dan Anzak

    Gemiler dolusu asker

    Her biri niye geldiginden habersiz

    Gelibolu’nun oya gibi koylarindan sizarak

    Tirmanmislardi daga bayira

    Siper siper yara gibi yarilan toprak

    Mezar olmustu savas ardindan onlara

    Kiminin burada yattigi sanilir

    Kiminin adi bilinse de mezari bilinmez

    Kiminin de mezar tasinda

    On alti,on yedi on sekiz yasinda

    Ebedi istirahate cekildigi yazili

    Canakkale topraklarinda

    Her birinin erken biten yasam oykusu

    Eski yazitlar gibi taslara boyle taslara boyle kazili

    “Anlamaz miyim”dedi “halinizden kardesler”

    adina yazili tasi bile olmayan asker

    Anadolulu Mehmet

    “Bende yuzyillarca yaban ellerde

    Neyin ugruna bilmeden can vermisim

    Kendi yurdum ugruna can vermenin tadina

    Ilk kez Canakkale’de ermisim

    Ugrunda can verdikce vatanlasti ancak

    Ekip bictigim padisah mulku toprak

    Degil mi ki sizler alamazsaniz bile

    Bu topraklar almis sizleri basmis bagrina

    Sizlere de vatan sayilir artik Canakkale…”

    Canakkale topraginin

    Ustu cennet alti mezar

    Kavga bitmis mezarlarda

    Kaynas olmus yiten canlar

    Bir garip savasti Canakkale Savasi

    Kizistikca kizginligi dindiren

    Ara verdikce atese dusmani kardese

    Donduren bir savas

    Kiyasiya bir savasti

    Ama saygi ureten bir savas

    Yaklastikca birbirine

    Karsilikli siperler

    Gonullerde yakinlasti

    Dustukce vurusanlar topraga

    Dostlar gibi kaynasti

    Savas bitti

    Olenler kaldi saglar gitti

    Koylu koyune dondu evli evine

    Kir cicekleri geldiler akin akin

    Cekilen askerlerin yerine

    Yaban gulleri dag laleleri papatyalar

    Kilim kilim yayildilar topraga

    Siper siper

    Topragin savas yaralarini orttuler

    Koyunlar koruganlari yuva yapti kendine

    Kuslar dondu gokyuzune kursunlarin yerine

    Cicegiyle yemisiyle yesiliyle

    Silah yerine sapan tutan elleriyle

    Geri aldi savas alanlarini doga

    Can geldi topraga silindikce kan izleri

    Yeryuzunde cennet oldu oylece

    O cehennem savas yeri

    Simdi Canakkale Gelibolu

    Bahce bahce

    Ulke ulke

    Mezar dolu

    Ustu cennet alti mezar

    Canakkale topraginin

    Kavga bitirmis mezarlarda

    Kaynas olmus yiten canlar

    “Huzur icinde uyusun”

    Vurustuklari topraklarda

    Kavgadan kinden uzakta

    Yanyana dostca yatanlar

    Bulent ECEVIT

Yorum yap